maandag 4 februari 2013

heeft nog geen passende titel gevonden


Ik heb enorm veel in te halen, weet niet goed waar te beginnen. een maand zonder blog, een beetje tegen mijn principe... bovendien, welke naam geef je een blog die je een maand geleden moest posten?
bon de afgelopen maand int kort:

ik was dus teruggekomen naar Santiago omdat mijn zus me kwam bezoeken, we hebben toen grotendeels in Santiago gezeten. ik heb mijn zus meegenomen naar Valdivia om mijn nonkel te gaan bezoeken. daar zijn we naar de zee gegaan, zijn we gaan eten en hebben wat in het centrum gewandeld. we zijn denk ik 3-4 dagen gebleven.

in Santiago zijn we vaak naar het centrum gegaan en naar artesanalen markten(wat niet zo een goed idee was, mijn zus blijkt goed te zijn in geld besteden...) 2 keer raden wie alles mocht betalen...

we hebben denk ik vrij veel gefeest, gisteren dacht ik aan alles wat ik kon schrijven in mijn blog en blijkt het zo even dat ik alles terug vergeten ben.

het afscheidsfeest van Sarah was top(denk ik) ik was vergeten dat mijn zus een goeie was om te feesten... amai nog nie. we zijn heel de nacht opgebleven tot sarah moest vertrekken naar de luchthaven, waar we trouwens bijna te laat aankwamen. iedereen doodop (en mijn kleine zus met kater) naar de luchthaven.
vergeet ik bijna kerst en nieuwjaar, voor kerst zijn we zoals altijd bij mijn oma samen gekomen. het zijn een van die weinige momenten waar ik van geniet omdat iedereen van de familie samen komt. hebben cadeau(´)s (ik weet niet mer hou je het mv van cadeau schrijft...) uitgedeeld, gedronken gegeten gedronken gegeten gedronken en gepraat.

voor nieuwjaar waren we een iets kleinere groep en waren we samen gekomen bij mijn tante, hebben heel de dag staan koken bakken kneden en vouwen. zijn dan naar een klein optredentje geweest van een vriend en zijn lekker laat gaan slapen( zoals het hoort)

toen mijn zus vertrokken was ben ik (denk ik) 3 dagen in Santiago gebleven en ben dan naar Concepcion gegaan(Zuiden) samen met 2 neven (rodrigo en Simon) om mee te helpen aan het huis van mijn nicht(violeta).
we hadden besloten om al lifttend te gaan voor de kick en ook omdat in de zomerperiode de bussen nogal duur zijn.

in het begin hadden we niet veel geluk, hebben 2uur staan wachten en liften zonder succes, wanneer plots een splinternieuwe vrachtwagen stopte en vroeg waar we heen gingen. juplaa.  er was plek voor meer dan 6 man met een bed vanachter.



op een gegeven moment vroeg  christian (de  man achter het wiel) (lol) wie een reibewijs had. eerst keken we elkaar aan en zijden we dat ik er een had. hij keek me aan en vroeg of ik wou rijden...   ik had niet direct een aantwoord op die vraag en stom genoeg zij ik gewoon dat ik hem niet mee had... had ik nu ja gezegd, zou hij me echt achter het stuur laten zitten?

christian had ons po zoeen 100 km van concepcion afgezet, we stapten af met het gevoel nu kan er gewoon niks mis gaan. we stapten 5 min. en hadden direct prijs.  een vrachtwagen die normaal houd transporteerd had ons meegenomen tot het centrum van concepcion.



we waren  's avonds vertrokken en de volgende ochtend aangekomen waar we direct aan het werk waren gezet. met 6 hebben we in 2 dagen  een terein kunnen leeg en proper maken. toen dat gedaan was, was mijn nonkel en nog een paar neven toegekomen.

mijn nonkel is al aan de oude kant en zijn biologische klok verplicht hem om om 6u op te staan...  het eerste wat we hoorden om 6u10 's ochtends na een hele dag werken was:    kom op jongens ik kan niet meer slapen en verveel me laten we beginnen...

om 1u snachts gaan slapen en om 7 beginnen...  #@%*{*##@#%° verdomme!

in totaal waren we met 11 man en hebben in 2 dagen een huis gebouwd voorzien van water en electriciteit.  dat is ,in chili dan toch, denk ik wel een recordje niet? allezins waren de buren versteld.

doordat we met zoveel plotseling waren toegekomen waren een paar mensen verschoten en kwamen de 2 presidentes van de buurtdinges ( ik kan nu echt niet meer op dat woord komen)  afgekomen om te zeggen dat we hier geen terein meer  mochten innemen.

je moest hun gezicht gezien hebben toen ze zagen dat er al een huis stond. (lol)
na 4 dagen hard werken wouden we eerst wat ontspanning voor we terug naar het drukke Santiago vertrokken.  we zijn met een tent blijven slapen aan een klein verscholen strand strand. helemaal alleen.  we hadden aardappelen gekocht water meegenomen  en veel fruit.  we hadden vuur gemaakt en de hete kolen gebruikt om de patatten klaar te maken.

onze 2de vrije dag zijn we naar een iets groteer maar verder strand gegaan, hebben die dag 4uur gestapt, niet zozeer om dat het heel ver was, eerder omdat we ons 5keer vergist hadden van weg...  tja...  morales blijft morales he ;)

het toffe van dit strand is dat je door een oude tunnel moet dwars door de heuvel, die vroeger werd gebruikt door een treintje.  het is 5 min door de tunnel en pikdonker.  het zwartste zwart dat je ooit kunt zien (eentje om over na te denken lol) best angstaanjagend zeker als je veel horror films ziet en niet kunt stoppen met de denken aan dat feit...



beeld je in, een oude mijnerstunnel dwars door een heuvel om 10u snachts, het perfecte scenario...

in de terug weg naar Santiago hadden we iets minder geluk (na al die krekels en andere beestjes dat hebben vermoord tijdens het werken hadden we dat wel verwacht).  we waren doodop, beu van het wachten, nat vant zweet en gaven op. we namen de eerste de beste bus terug naar Santiago...

ik ben nu al een week in Santiago op mijn gemakje  aan het rusten (tegen de goesting van mijn ouders die vinden dat ik meer moet reizen :o)    en morgen vertrek ik voor de waarscheinlijk grootste reis van mijn leven.

ik vertrek terug naar het noorden waar ik vorige keer was gestopt en ga helemaal naar boven plusminus 4000 km, steek over naar peru waar ik machupichu en kusco ga bezoeken daal een beetje terug ga naar bolivia waarna ik dan langs argentinie daal en  oversteek naar uruguay waar ik de waatervallen van iguazu ga bezoeken daarna ga ik miss naar paraguay daal dan terug  naar buenos aires en keer dan terug naar  Santiago waar ik mijn verjaardag hoop te vieren.

en dan resten er mij nog maar 3 maanden meer.

ik begin Belgiƫ toch een beetje te missen, kunnen jullie niet eens afkomen ofzo?




1 opmerking: