coquimbo, aan zee

ben dus sinds een dag of 3 aangekomen in la Serena en coquimbo. heb bijna alle dagen aan zee doorgebracht behalve vandaag heb ik in het centrum wat rondgelopen. (07-02)

ik had mij al vanaf dag 1 serieus goe verbrand aan mijn gezicht :s dat hoort er bij zeker...  even neerliggen op het strand en in slaap vallen (:    dat was niet zozeer het ergste.   wakker worden met een rooie kop ,het niet doorhebben en toch nog fier over het straat lopen.    en bovendien pas savonds in de badkamer zien hoe knap je er wel niet uitzag.  heb ondertussen bruine korstjes gekregen op mijn neus, lekker geil... of genant?

best genant...    de  dag nadien heb ik de zon zoveel mogelijk proberen vermeiden.  heb er van geprofiteerd om in een restaurant het dagmenu te nemen en gelukkig voor mij was er juist de uitzending van chili vs egypte. ik weet niet of ik hier sarcastisch moet zijn of niet.

 het was best grappig, telkens als het spannend werd stonden alle mannen op springen en als het goal was smeten ze bijna de tafel omver terwijl  alle vrouwen gegeneerd naar elkaar  keken. ik kon bijna mijn lach niet inhouden.  een live reality-show (lol)

ik werd ook uitgenodigd door een groep mannen  aan tafel een pintje te drinken. met een beetje argwaan ben ik toch naast hun gaan zitten en hebben, zoals altijd met vreemdelingen, eerst over mijn haar gepraat. later pas over voetbal ,vrouwen en  wat ik hier deed.

ik begin het stilaan bui te worden het zelfde verhaal over mijn haar te moeten vertellen. ik denk dat ik eens iets uitga vinden met marsmannetjes of zo...

vandaag (07-02) ben ik naar het centrum gegaan wat dingetjes bezocht naar de vismarkt gegaan en parkjes gaan bezoeken, best flauw.     ik mis de natuur steeds meer. het is van onwijsgaaf naar gewoon gaaf gegaan. (lol)

vanavond ben ik uitgenodigd voor een verjaardags feest van iemand wie ik vorige keer heb leren kennen. heb er best zin, is lang geleden dat ik eens goed heb gefeest.

ik begin mijn vriendjes en vriendinnetjes echt wel te missen, hoe meer ik hier met mensen omga en tegen kom hoe meer ik jullie begin te missen. vooral al dat dwaas gedoe en alles om zeep helpen mis ik. het is al lang geleden dat ik nog iets om zeep hielp...

ik begin de dagen door elkaar te halen, weet nooit hoelaat is. het maakt niet uit  of het weekend is of niet.   het enige wat telt is de baan die ik kies, de keuzes die ik maak, beslissingen die juist zijn, of fout.  gedachten die blijven ronddwalen.      een droom die langzaam tot werkelijkheid wordt geweven.

er zit me iets dwars maar, ik vind niet wat. iets maakt me zenuwachtig, het zelfde gevoel voor een examen. iets maakt me nerveus maar, ik voel niet wat.    ik krijg soms het gevoel dat ik helemaal niets leer, hier gewoon wat ronddwaal.        ik moet weer de natuur in

ik ben verloren gelopen, ver van huis.