san pedro => Bolivia

San pero de atacama is zeker een van mijn hoogte punten. ondanks  wat er is gebeurd, is dit denk ik een van mijn beste ervaringen.  ik ben bestolen geweest van mijn netbook, mijn camera werkt niet meer, ik voelde me een paar dagen helemaal niet goed (emotioneel ) maar zoals altijd heb ik mijn weg terug gevonden.   als er een iets is dat ik heb geleerd, is dat wat er ook gebeurd je je weg altijd terug vindt. zoniet met hulp van mensen die je tegen komt.

ik heb in San pedro bijna 2 weken in de buitenlucht geslapen, best experience ever. toen ik daar ankwam, was ik alleen, maar kwam al snel mensen tegen.  eerst waren er Santiago en uru later nog een santiago en bastian, 2 argentijnen een fransman en urugayaanse.  we hebben samen de camping gedeeld en elkaar leren kennen. mooie mensen.

ik was ondertussen al een week verder en kwam een nieuwe groep tegen, eentje die al liftend van la serena naar antofagasta ging.  het was een groep van acht en onder hun zat en slacker. (slacking is een soort evenwichts sport)

ik had me bij hun groepje aangelsoten toen er al een paar weg waren. samen hebben we daar de alles op stelten gezet.  we hebben drie dagen letterlijk op het centraal plein gewoond. tot de politie ons verwijderde.   we maakten dreadlocks, slack, we hebben zelf een dag centjes verdiend door rugzakken te bewaren (lol)

er is daar en droge rivier dat ze het strand noemen, die drie dagen was ons traject plein => strand=>plein=>strand=plein  tot we iets beters vonden (enkel het strand)  alle dagen was het feest. kampvuurtje, biertje en veel mensen :)   het plein diende eigenlijk meer als een rustplaats met schaduw na het feest voordien...

een van die dagen zat ik rustig op het plein (te slapen en te bekomen van het feest voordien) toen er gast op een fiets voor me stopte en zij, ik heb 2 mannen nodig voor een groot feest vanavond.    ik zij niet direct ja maar dacht dan, waarom niet great experience... ;p  

het war idd een grott feest bovendien clandestien.  alles lekker geheimzinnig. en het was idd groot, 400 man. het was een elektro fuif midden in de woestijn tussen de zandheuvels met natuurlijke acoustiek.  ik moest aan de ingang de mensen aanrekenen. een paar pullen aangedaan om wat breder te lijken...

ik heb daarna besloten om met 2 vriendinnen nar bolivie te reizen, maar zij moesten eerst terug naar huis een aantal dingen regelen. ondertussen bleef ik san pedro wachten. om me niet te vervelen heb ik werk gezocht en heb 2 dagen als garcon in een restaurant gestaan :)

ik was net begonnen werken wanneer hoog seizoen gedaan was. en had dus weinig te doen.  ik werkte daar samen met de slacker vn het dat groepje van 8.  ondertussen waren we al goeie vrienden en hebben daar echt het ot op stelten gezet (als de baas er niet was)

en nu ben ik sinds 2 dagen in uyuni, Bolivie, el salar de uyuni was echt ongelooflijk, geen woorden voor. 

op de tour waren we een groep van 8 met echt toffe mensen. we hebben onozel staan doen maar er waren echt momenten waar je stil van werd.  

de wolken in bolivie lijken getekend, fictief. ze waren te mooi om echt te lijken. het was alsof je in een droom zat.

Can't get better than this